ātmajā
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 135, col. 2.
ātma—jā f. a daughter,
MBh.;
R. &c.
☞
p. 135, col. 2.
‘originating from intellect’, the reasoning faculty,
L.
Śabdakalpadruma
☞
vol. 1,
p. 171.
ātmajā , strī, (ātman + jan + ḍa + āp .) kanyā .
ityamaraḥ .. buddhiḥ . iti śabdaratnāvalī ..