ātmabhūya
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 135, col. 3.
ātma—bhūya n. peculiarity, own nature,
AitUp.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 624.
ātmabhūya (
ā° + bhūya) n.
Eigenthümlichkeit, Natur:
tatstriyā ātmabhūyaṃ gacchati yathā svamaṅgaṃ tathā AIT. UP. 4, 2.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 168, col. 2.
ātmabhūya n. Eigenthümlichkeit , Natur.
Vācaspatyam
☞
p. 687, col. 1.
ātmabhūya na0 ātmano bhāvaḥ bhū—bhāve kyap 6 ta0 . ā-
tmatve brahmarūpe “ātmabhūyāya kalpate” purā0 .