ātmārāma
Yates Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 917, col. 1.
ātmā_rāma (maḥ-mā-maṃ) a. Delighting
in spirit or in God; (God) de-
lighting in himself.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 136, col. 1.
ātmārāma mfn. rejoicing in one's self or in the supreme spirit,
BhP. &c.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 5,
p. 1098.
ātmārāma (
ātman + ā°)
1) adj. im eigenen Selbst Freude findend Spr. 3313. BHĀG. P. 10, 73, 23. 83, 39.
— 2) m. N. pr. eines Autors Verz. d. Oxf. H. 233,b, No. 566.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 169, col. 1.
ātmārāma — 1) Adj. am eigenen Selbst oder an der Allseele sich erfreuend.
— 2) m. N.pr. eines Autors.
Vācaspatyam
☞
p. 689, col. 1.
ātmārāma tri0 ātmā ārāmamiva ratisthānaṃ rati-
sādhanaṃ vā yasya . jñānāya yatamāne yogini “ātmā-
rāmāvihitaratayonirvikalpe samādhau” veṇī0 . “ātma-
krīḍasya satataṃ sadātmamithunasya ca . ātmanyeva sutṛptasya
yogasiddhi rna dūrataḥ . yaścātmavyatirekeṇa kiñcidviśvaṃ
na paśyati . ātmārāmaḥ sa yogīndrobrahmabhūto bhave-
diti” kāśī0 ukte 2 yogīndrabhede ca .
Aufrecht’s Catalogus Catalogorum
☞
vol. 1,
p. 42, col. 2.
ātmārāma See Svātmārāma.
☞
vol. 1,
p. 42, col. 2.
ātmārāma Kāmandakīyaṭīkā. NW. 620.
Gītagirīśaṭīkā. NW. 616.
Nāgānandaṭīkā. NW. 624.
Mahāvīracaritaṭīkā. NW. 620.
Vidagdhamukhamaṇḍanaṭīkā. NW. 618.
Vṛttaratnākaraṭīkā. NW. 610.
Śālivāhanasaptaśatīṭīkā. NW. 616.
☞
vol. 1,
p. 43, col. 1.
ātmārāma Vākyasudhāṭīkā. NP. II, 108.
☞
vol. 1,
p. 43, col. 1.
ātmārāma son of Jayakṛṣṇa Bhaṭṭa:
Bhāvaviśodhinī, a C. on Karka's Kātyāyanaśrauta-
sūtrabhāṣya. L. 866.
☞
vol. 1,
p. 752, col. 1.
ātmārāma is an alternate of
svātmārāmayogīndra.
svātmārāma yogīndra or
ātmārāma He is later than Go-
rakṣa:
Varṇadīpikā tantr.
Haṭhapradīpikā.