ātmāśraya
See also
ātmāśrayaḥ.
Wilson Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 110.
ātmāśraya m. (
-yaḥ)
1 Self-dependance.
2 Innate idea, abstract knowledge, independant of the thing to be known.
E. ātman self, and āśraya asylum.
Yates Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 87, col. 2.
ātmā_śraya (yaḥ) 1. m. A relying on one's
self; innate knowledge.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 136, col. 1.
ātmāśraya m. dependance, on self or on the supreme spirit
Śabdasāgara Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 90, col. 2.
ātmāśraya m. (-yaḥ)
1. Self-dependance.
2. Innate idea, abstract knowledge,
independent of the thing to be known.
E. ātman self, and āśraya
asylum.
Vācaspatyam
☞
p. 689, col. 2.
ātmāśraya pu0 ātmānamāśrayati ā + śri—ac 6 ta0 . 1 svasya
syāpekṣitvahetukāniṣṭaprasaṅgarūpe tarkadoṣabhede . tarkaḥ pañcavidhaḥ
tarkaśabde vakṣyate tatra “svasya svāpekṣitve'niṣṭaprasaṅga ātmāśrayaḥ
sa ca utpattisthitijñaptidvārā tredhā yathā yadyayaṃ ghaṭaeta-
dbaṭajanyaḥ syāttadaitadbaṭānadhikaraṇakṣaṇottaravarttī na syāt,
yadyayaṃ ghaṭaetadbaṭavṛttiḥ syāt etadvaṭavyāpyona syāt, yadyayaṃ
ghaṭaetadghaṭajñānābhinnaḥ syāt jñānasāmagrījanyaḥ syāt
etadvaṭabhinnaḥ syāditi vā sarvvatrāpādyam” nyāyasūtravṛttiḥ .
2 svāśrite 3 cittāśrite ca tri0 6 ta0 . 4 svasyāśraye pu0 .