āpiśali
See also
āpiśaliḥ.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 123, col. 2.
āpiśali āpiśali, is, m., N. of an old
grammarian.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 143, col. 2.
āpiśali m.
N. of an ancient grammarian mentioned by,
Pāṇ. vi, 1, 92, &c.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 660.
āpiśali m. patron. von
apiśala, Name eines alten Grammatikers
P. 6, 1, 92. f.
°lyā́ gaṇa
krauḍyādi zu
P. 4, 1, 80.
☞
vol. 5,
p. 1109.
āpiśali Verz. d. Oxf. H. 175,b,6. 182,b,31.
UJJVAL. zu
UṆĀDIS.1,18.4,174.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 177, col. 1.
āpiśali m.
Patron. eines alten Grammatikers.
Vācaspatyam
☞
p. 745, col. 1.
āpiśali pu0 apiśalasya munerapatyam iña . ādi-
śāvdike munibhede . “indraścandraḥ kāśakṛtsnāpiśalī śāka-
ṭāyanaḥ . pāṇinyamarajainendrājayantyaṭādiśāvdikāḥ” kavi
ka0 “vā supyāpiśaleḥ” pāṇininīktestato'pyasyāditvam
striyāṃ kroḍyā0 ṣyañ . āpiśalyā tasyastryapatye strī .
āpiśilinā proktam aṇ . āpiśalam . tadīye śāstrena0 .
Aufrecht’s Catalogus Catalogorum
☞
vol. 1,
p. 52, col. 1.
āpiśali grammarian. Mentioned by Pāṇini, Vopadeva
in Kavikalpadruma Oxf. 175^b, Ujjvaladatta, and others.