āmiṣatā
Benfey Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 83, col. 1.
āmiṣatā āmiṣa + tā, f. and
ā- miṣatva āmiṣa + tva, n. Being an object
of covetousness, Ragh. 12, 11; Daśak.
194, 6 Wils.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 1182, col. 3.
Āmiṣa-tā, f. the being a prey.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 147, col. 1.
āmiṣa—tā, f. or
āmiṣa—tva, n. the state of being a prey or preyed upon,
Hit. &c.