āmiṣam
See also
āmiṣa,
āmiṣaṃ.
Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
vol. 1,
p. 345.
āmiṣam [am ṭiṣac dīrghaśca Uṇ.1.46] 1 Flesh; upānayat piṇḍamivāmiṣasya R.2.59; yathāmiṣaṃ jale matsyairbhakṣyate śvāpadairbhuvi | ākāśe pakṣibhiścaiva tathā sarvatra vittavān Subhāṣ (Skanda P.) -2 (Hence fig.) A prey, victim, object of enjoyment; (rājyaṃ) randhrānveṣaṇadakṣāṇāṃ dviṣāmāmiṣatāṃ yayau R.12.11 fell a prey &c.; Dk.164. -3 Food, bait. -4 A bribe. -5 Desire, lust; nirāmiṣo vinirmuktaḥ praśāntaḥ susukhī bhava Mb.12.17.2; nirapekṣo nirāmiṣaḥ Ms.6.49. -6 Enjoyment; pleasing or lovely or attractive object; nāmiṣeṣu prasaṃgo'sti Mb.12.158.23. -7 Form. -8 A leaf. -9 The fruit of the Jambīra; means of livelihood; āmiṣaṃ yacca pūrveṣāṃ rājasaṃ ca malaṃ bhṛśam | anṛtaṃ nāma tadbhūtaṃ kṣiptena pṛthivītale || Rām.7.74.16. -Comp. -āśin a. carnivorous, eating flesh; dinopavāsī ca niśāmiṣāśī | hāsyārṇavaḥ. -priyaḥ, -bhuj 'fond of flesh', a kind of bird, heron.