āmiṣaṃ
See also
āmiṣa,
āmiṣam.
Apte Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 249, col. 2.
āmiṣaṃ [
amṭiṣac dīrghaśca Uṇ. 1. 46]
1 1 Flesh;
upānayat piṃḍamivāmiṣaraya R. 2. 59;
yayāmiṣaṃ jale matsyairbhakṣyate śvāpadairbhuvi . ākāśe pakṣibhiścaiva tathā sarvatra vittavān 2 (Hence
fig.) A prey, victim, object of enjoyment; (
rājyaṃ)
raṃdhrānveṣaṇadakṣāṇāṃ dviṣāmāmiṣatāṃ yayau R. 12. 11 fell a prey &c.;
Dk. 164.
3 Food, bait.
4 A bribe.
5 Desire, lust; as in
nirapekṣo nirāmiṣaḥ Ms. 6. 49.
6 Enjoyment; pleasing or lovely object.
7 Form.
8 A leaf.
9 The fruit of the Jambīra tree.
Comp. — āśin a. carnivorous, eating flesh.
— priyaḥ, bhuj ‘fond of flesh,’ a kind of bird, heron.
Śabdakalpadruma
☞
vol. 1,
p. 183.
āmiṣaṃ , klī, puṃ, (āmiṣyate bhujyate miṣ śleṣaṇe
ghañ saṃjñāpūrvvakatvānna guṇaḥ .) māṃsaṃ . ityamaraḥ ..
bhogyavastu . saṃbhogaḥ . utkocaḥ . iti medinī ..
sundarākārarūpādi . lobhasañcayaḥ . iti hema-
candraḥ .. lābhaḥ . kābhaguṇaḥ . rūpaṃ . bhojanaṃ .
iti hārāvalo ..