• Blog
  • Sanskrit
  • About
  • ākara

    See also ākaraḥ.


    Wilson Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 102.
    ākara m. (-raḥ)

    1 A mine.

    2 A multitude.

    3 Best, excellent.

    E. āṅ prefixed, kṛ to make, &c. ap aff.

    Yates Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 80, col. 2.
    ākara (raḥ) 1. m. A mine.

    Benfey Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 68, col. 1.
    ākara ākara, i. e. ā-kṝ + a, m. 1. A

    multitude, Rām. 5, 17, 18. 2. A mine,

    Man. 7, 62. — Comp. Kusuma-, m.

    spring (literally, Having plenty of

    flowers), Bhag. 10, 35. Padma-, m. a

    pond abounding in lotus flowers. Ra-

    tna-, m. 1. the ocean. 2. a proper name.

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)

    ☞ p. 110, col. 3.
    ākara ā-kara, ākarin, &c. See under ā-kṝ.
    ☞ p. 112, col. 1.
    Ā-kara, as, m. one who scatters over or fills; ac-

    cumulation, collection, plenty, multitude; a mine, a

    rich source of anything; best, excellent; N. of a

    country; N. of the Mahā-bhāṣya.

    Lanman’s Sanskrit Reader Vocabulary

    ☞ p. 124, col. 1.
    ākará, m.

    —1. accumulation, abundance;

    —2. mine. [√3kṛ + ā, q. v.]

    Cappeller Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 57.
    ākará m. scatterer, dispenser, giver; heap, plenty, abundance; mine.

    Macdonell Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 36, col. 1.
    ākara ā-kar-á, m. scatterer, bestower; abundance,
    plenty; mine; origin: -ja, a. mineral;
    -in, a. arising from mines, mineral.

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)

    ☞ p. 126, col. 2.
    ā-kará a, ākarika, &c. See ā-√ kṝ.
    ☞ p. 127, col. 3.
    ā-kará b m. one who scatters, i.e. distributes abundantly, RV. iii, 51, 3; v, 34, 4; viii, 33, 5
    ☞ p. 127, col. 3.
    accumulation, plenty, multitude, R.; Suśr. &c.
    ☞ p. 127, col. 3.
    (ifc. f(ā). , MBh. iii, 1657, 16215) a mine, Mn.; Yājñ. &c.
    ☞ p. 127, col. 3.
    a rich source of anything, Sāh.
    ☞ p. 127, col. 3.
    place of origin, origin
    ☞ p. 127, col. 3.
    N. of a country (the modern Khandesh), VarBṛS.
    ☞ p. 127, col. 3.
    N. of wk. (quoted in Kamalākara's Śūdradharmatattva)
    ☞ p. 127, col. 3.
    ā-kará mfn. best, excellent, L.

    Śabdasāgara Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 84, col. 1.
    ākara

    m. (-raḥ)

    1. A mine.

    2. A multitude.

    3. Best, excellent.

    E. āṅ
    prefixed, kṛ to make, &c. ap aff.

    Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary

    ☞ vol. 1, p. 304.
    ākara -See under ākṛ.

    Burnouf Dictionnaire Sanscrit-Français

    ☞ p. 67, col. 1.
    ākara ākara m. (kṛ) mine, minière.

    Au fig. foule, multitude.

    Stchoupak Dictionnaire Sanscrit-Français

    ☞ p. 107, col. 1.
    ā-kara- m. masse, amas; mine; origine.

    Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch

    ☞ vol. 1, p. 584.
    ākará (von kar, kirati mit ā) m.

    1) Ueberschütter, Anfüller: ā̀kàre vasôrjarìtā pânasyate ṚV. 3, 51, 3. 5, 34, 4. ya ā̂kàraḥ sàhasrā̀ yaḥ śàtāmâghaḥ 8, 33, 5.

    — 2) Anhäufung, Ansammlung, Fülle, Menge H. 1411, Sch. an. 3, 522. MED. r. 113. gandhānām R. 5, 17, 18. guṇānām 4, 14, 18. kamalākara 3, 22, 25. puṣpā° VIKR. 9. padmā° BHARTṚ. 2, 65. aśeṣaguṇā° 88. ākaravaraṇāt um Anhäufung zu verhüten SUŚR. 2, 299, 18.

    — 3) = ākurvantyasmin P. 3, 3, 118, Sch. Mine AK. 2, 3, 7. H. 1036. an. 3, 522. MED. r. 113 (lies utpattisthāna). M. 7, 62. 8, 419. 11, 63. YĀJÑ. 3, 242. maṇirākarodbhavaḥ RAGH. 3, 18. ākaraja (so ist zu lesen) KAṆĀDA in Z. d. d. m. G. 6, 16, 31. ratnānāmākaraiḥ MBH. 3, 16302. śailendro himavānnāma dhātūnāmākaro mahān R. 1, 36, 13. padmarāgāṇām HIT. Pr. 44. kanakākara R. 4, 40, 26. kāruṇyaratnākara HIT. 27, 6. Acht Minen werden aufgezählt VARĀH. BṚH. S. in Verz. d. B. H. 249 (82). Am Ende eines adj. comp. f. ā MBH. 3, 1657. 16215.

    — 4) N. pr. eines Landes VARĀH. BṚH. S. in Verz. d. B. H. 241 (12). — Die Bedeutung śreṣṭha ( MED.) der beste beruht wohl auf einseitiger Auffassung.

    — Vgl. nikara, saṃkara .

    ☞ vol. 5, p. 1086.
    ākara

    3) Mine, Fundgrube bildlich so v. a. Geburtsstätte, Herkunft: ākaraḥ kāraṇaṃ jantordaurjanyasya na jāyate Spr. 3672. eṣāmudāharaṇānyākareṣu boddhavyāni in den entsprechenden Minen d. i. im Drama SĀH. D. 174, 1. ākara am Ende von Personennamen WASSILJEW 268.

    — 4) VARĀH. BṚH. S. 14, 12. = khanideśa das heutige Khandéṣ.

    — 5) Titel eines Werkes Verz. d. Oxf. H. 277,b,35.

    — Vgl. kusumākara, padmākara, puṣpākara, makarākara, ratnākara .

    Grassmann Wörterbuch zum Rig Veda

    ☞ p. 171.
    ākará, m., Verleiher, Zutheiler [eigentlich Herbeischaffer, von kṛ mit ā́, vgl. kará], auch mit dem Acc. des Zugetheilten verbunden ({653,5}).

    -ás vásvas {388,4}; sahásrā {653,5}.

    -é vásos {285,3}.

    Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung

    ☞ vol. 1, p. 158, col. 1.
    ākará

    — 1) m.

    — a) Ausstreuer , freigebiger Verleiher.

    — b) Anhäufung , Ansammlung , Menge.

    — c) Mine , Fundgrube , Fundort (auch in übertr. Bed.).

    — d) Herkunft Spr. 845.

    — e) N.pr. eines Landes.

    — f) Titel eines Werkes.

    — 2) *Adj. der beste.

    Cappeller Sanskrit Wörterbuch

    ☞ p. 38, col. 1.
    ākará m. Ausschütter, Spender; Fülle, Menge, Gruppe; Mine, Bergwerk.

    Bopp Glossarium Sanscritum

    ☞ p. 27, col. 1.
    ākara m. (r. kṛ facere praef. ā s. a) 1) fodina. 2) multitudo.

    Abhidhānaratnamālā of Halāyudha

    ☞ p. 21.
    ākara;
    ākaraḥ syātkhanirgañjā rumā ca lavaṇākaraḥ .. 169 ..
    2.1.1.169

    Vācaspatyam

    ☞ p. 587, col. 2.
    ākara pu0 ākurvvanti saṃghībhūya kurvvanti vyavahāramatra ā +
    kṛ—ghaḥ . 1 samūhe, “śabdākarakaragrāmamarthamaṇḍalamaṇḍalam”
    kavilpadru0 “babhūva vajrākarabhūṣaṇāyāḥ raghuḥ” . 2 śreṣṭhe ca .
    ākīryyante dhātavo'tra kṝ—ap . 3 ratnādyutpattisthāne
    “ākare padmarāgāṇāṃ janma kācamaṇeḥ kutaḥ” hito0
    “śucīnākarakarmmānte bhīrūnantarniveśane” “āyavyayau ca
    niyatāvākārān koṣameva ca” “sarvvākaraṣvadhīkāro mahā-
    yantrapravarttanam” manuḥ . “dilīpasūnurbhaṇirākarodbhavaḥ”
    raghuḥ . 4 sthānamātre ca kamalākaraḥ padmākaraityādi .
    “haridaśvaḥ kamalākarāniva” raghuḥ “śailondrohimavānnāma
    dhātūnāmākaro mahān” rāmā0 . ākaraḥ syaparabhūri-
    kathānāṃ prāyaśo hi suhṛdāṃ sahavāsaḥ” naiṣa0 .

    Edgerton Buddhist Hybrid Sanskrit Dictionary

    ☞ p. 86, col. 1.
    -ākara , see -ākāra.

    Aufrecht’s Catalogus Catalogorum

    ☞ vol. 1, p. 38, col. 1.
    ākara The abridged name of a lawbook. Quoted by
    Kamalākara in Nirṇayasindhu.