ākūtiḥf. [ā-kū-bhāve-ktin] 1 Intention; wish, desire; ākūtiḥ satyā manaso me astu Rv.10.128.4; ākūtīnāṃ ca cittīnāṃ pravartakaḥ Mb. ˚paraa. accomplishing one's own intentions. -2 An organ of action (karmendriya); cetobhirākūtibhirātanoti niraṅkuśaṃ kuśalaṃ cetaraṃ vā Bhāg.5.11.4. -3 An action; ceta ākūtirūpāya namo vāco vibhūtaye Bhāg.4.24.44. -4 N. of a Kalpa; Vāyu P.