ākūtaṃ [ā-kū-bhāve-kta] 1 Meaning, intention, purpose; itīritākūtamanīlavājinaṃ Ki. 14. 26. 2 A feeling, state of heart, emotion; cūḍāmaṃḍalabaṃdhanaṃ taralayatyākūtajo vepathuḥ U. 5. 36; bhāvākūtaṃ Amaru. 4; Sāṅ. K. 31; Māl. 9. 11; snehākūta U. 6. 35; sākūtaṃ feelingly, meaningly (oft. occurring in plays as a stage-direction). 3 Wonder or curiosity; sarvaṃ °karaṃ U. 4. 4 Wish, desire.