ākāśavacana
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 1318, col. 3.
ā-kāśa—vacana n. (in
dram.) a voice from
the sky,
Bhar.
Vācaspatyam
☞
p. 599, col. 2.
ākāśavacana na0 ākāśe vacanam . pātrāpraveśe'pi
tadīyavākyaṃ praviṣṭapātreṇa śrutvā ākāśavākyatvena kalgite
nāṭakāṅge 1 vākyabhede “nepathyīktaṃ śrutaṃ tatra ākāśavacanaṃ
tathā . samāśrityāpi karttavyamāmukhaṃ nāṭakādiṣu”
sā0 da0 . alakṣitaśarīratayā devādibhiruccāryyamāṇe
2 vākye ca .