āhetuka
Edgerton Buddhist Hybrid Sanskrit Dictionary
☞
p. 112, col. 2.
āhetuka , adj. (from ahetu(ka), vṛddhi deriv.; cf.
nairhetuka), arising from no cause: °kaṃ (sc. rūpam),
na cāsty arthaḥ kaścid āhetukaḥ kva cit MadhK p. 24
line 11 (so mss.); p. 123 line 13.