ādhikyaṃ
See also
ādhikya,
ādhikyam.
Apte Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 239, col. 3.
ādhikyaṃ [
adhikasya bhāvaḥ ṣyañ]
1 Excess, abundance, preponderance, high degree;
ṛddhirādhikyaṃ samṛddhiḥ Sk. 2 Superiority, supremacy;
ādhikyaṃ sādhitaṃ H. 3.
Śabdakalpadruma
☞
vol. 1,
p. 174.
ādhikyaṃ , klī, (adhika + ṣyañ .) adhikasya bhāvaḥ .
adhikatvaṃ . atiśayatā . yathā .
“yugmāyāmapi rātrau cet śoṇitaṃ pracuraṃ tathā .
kanyā ca puṃvat bhavati śukrādhikye pumān bhavet” ..
iti jyotistattvam .. (śreṣṭhatā . utkarṣaḥ . prāba-
lyam . yathā sāhityadarpaṇe . 10 paḥ .
“ādhikyamupameyasyopamānāt nyūnatāthavā” .
yathā, manuḥ 7 . 169 .
“yadāvagacchedāyatyāmādhikya dhruvamātmanaḥ” ..
ādhikyaṃ nāma yadāyurvede bhāṣyabhāṇe vārhaspatya-
mauśanasam anyadvā pratisambadhārthamucyate yadvā
punaḥ pratisambaddhamapi dvirabhidhīyate tat punarukta-
doṣādhikaṃ tacca punaruktaṃ dvividhaṃ, arthapunaruktaṃ
śabdapunaruktañca . tatrārthapunaruktaṃ nāma yathā, —
“bheṣajamauṣadhaṃ sādhanam” iti, śabdapunaruktaṃ
“punarbheṣajaṃ bheṣajam” iti carakaḥ ..)