ābhimānika
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 145, col. 2.
ābhimānika mfn. (in Sāṃkhya
phil.) belonging to Abhi-māna or self-conceit.
Schmidt Nachträge zum Sanskrit-Wörterbuch
☞
p. 97, col. 2.
ābhimānika Adj. auf dem Subjektivierungswahn beruhend, Aniruddha zu Sāṃkhyas. 2, 1.
Vācaspatyam
☞
p. 754, col. 2.
ābhimānika tri0 abhimānena nirvṛttaḥ ṭhak . sāṃkhya-
matasiddhe abhimānotpādite ubhayendriye śabdādi-
pañcanmātre ca . yathaiṣābhimābhikakatvaṃ tathīktaṃ sāṃ0 pra0 bhā0
“tanmātrendriyāṇyabhimānavaddravyopādānakānyabhimānakāryya-
dravyatvāt yannaivaṃ tannaivam yathā puruṣādiriti .
nanvabhimānavaddravyamevāsiddhamiti cet ahaṃ gaura ityādi
vṛttyupādānatayā cakṣurādivat tatsiddheḥ . anena cānu-
mānena mana ādyatirekimātrasya tatkāraṇatayā prasādhya-
tvāt . atra cāyamanukulastarkaḥ “bahu syāṃ prajāyeyetyādi”
śrutismṛtibhyastāvadbhūtādisṛṣṭerabhimānapūrvvakatvād buddhi
pūrvvakasṛṣṭau kāraṇatayābhimānaḥ siddhaḥ . tatra caikārtha
samavāyapratyāsattyaivābhimānasya sṛṣṭihetutvaṃ lāghavāt”
Edgerton Buddhist Hybrid Sanskrit Dictionary
☞
p. 99, col. 1.
ābhimānika , adj. (=
abhi° 1; once in Skt. in different
mg., pw 7.318), proud: SP 38.12 and 39.4 (prose; both
times v.l. ādhi° or adhi°); 43.13 (prose, no v.l.); Śikṣ 126.8
(prose) °ka-vyākaraṇa-vacanā; KP 1.6 (prose) °kaś ca
bhavaty ātmotkarṣī.