āśaucin
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 158, col. 1.
āśaucin mfn. impure.
Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
vol. 1,
p. 367.
āśaucin a. Impure.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 5,
p. 1127.
āśaucin (von
āśauca) adj.
unrein (in religiösem Sinne von einer Person):
āśaucikartavyatā Verz. d. Oxf. H. 272,b, No. 644.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 191, col. 2.
āśaucin Adj. unrein.