āśīrdā́ (1. āśis + dā) f. Darbringung eines Bittgebets: ìṣṭò yàjño bhṛgûbhirāśī̀rdā vasûbhiḥ VS. 18, 56. śradâsmai narò vacâse dadhātanà yadā̂śī̀rdā daṃpâtī vā̀mamâśnutaḥ 8, 5. Eine andere Form des instr. zeigt die entspr. Stelle TS. 3, 2, 8, 4 : ā̀śī̀rdā̀yā daṃpâtī vā̀mamâśnutām; vgl. mit beiden Stellen: yayā̀śiṣā̀ daṃpâtī vā̀mamâśnutaḥ AV. 14, 2, 9.
— Vgl. anāśīrdā, welches durch der kein Bittgebet darbringt genauer zu übersetzen ist.